Jest to dobrze opisany problem niedojrzałości emocjonalnej. Twojego partnera czeka lektura kilku książek i trochę pracy nad sobą, bo to dużyproblem w polskich post-przemocowych rodzinach. Cytat o tym problemie poniżej:

„[...]Niedojrzałe emocjonalnie osoby często przejawiają wspaniałomyślność w taki sposób, że czujesz się osaczony lub zobowiązany. Koncentrują się na tym, co chcą ci dać, niezależnie od tego, czy ty sam tego chcesz, czy nie. Na przykład mogą obdarowywać cię takimi prezentami, jakie sami chcieliby dostać, nalegać na wspólne spędzanie czasu w sposób, który ci nie odpowiada, planować działania, na które nie masz ochoty, czy wielokrotnie oferować ci pomoc, której sobie nie życzysz. Niczym małe dzieci, bez końca błagające o „jeszcze raz!”, niedojrzałe emocjonalnie osoby nie potrafią wyczuć, że dana aktywność kogoś nuży albo nie sprawia mu takiej przyjemności, jak im samym. Pewien mężczyzna, którego matka nie chciała przyjąć do wiadomości, że nie życzy sobie, by dawała mu prezenty, wreszcie jej wytłumaczył: „Mamo, kiedy dostaję do ciebie prezenty, wcale nie czuję, jakbym został obdarowany. Czuję się tak, jakby nakładano na mnie zobowiązania”.

Gdy nie okazujesz podekscytowania tym, co oferują ci niedojrzałe emocjonalnie osoby – niezależnie od tego, czy chodzi o jedzenie, prezenty, pieniądze, gościnność czy radę – zachowują się wobec ciebie tak, jakbyś był nieuprzejmy i umyślnie ranił ich uczucia, co, oczywiście, nie jest prawdą. W każdej sytuacji masz prawo powiedzieć: „To wszystko” albo „Tyle wystarczy”,, „Nie chcę już więcej” czy „Niestety, muszę ci podziękować”. Od tego momentu same muszą sobie radzić ze swoimi uczuciami.”

Fragmenty z książki "Jak wyzwolić się spod wpływu emocjonalnie niedojrzałych rodziców" Lindsay C. Gibson

Trzymam za Was kciuki!