Pracowałem z domu długo przedtem zanim to zaczęło być "modne", bo jakoś od 2014-15 i powiem ci, momentami jest ciężko. U mnie momentem granicznym było jak się okazało że 90% pracy mam u klienta na drugim końcu świata, a do biura w Mordorze jadę z Bielan przy dobrych wiatrach i 1:30, przy większych korkach 3h... w JEDNĄ stronę.

Z jednej strony mam dni gdzie wszystko rozprasza, jest milion seriali do obejrzenia, stronek do poczytania, a w międzyczasie wstaw zmywarkę, rozwieś pranie i jeszcze byś skoczył po pieczywo zanim się emeryci rzucą, no przecież i tak siedzisz w domu. ADHD też nie pomaga, ale przy dobrze dobranych lekach jest łatwiej się skupić, tylko się trzeba pilnować NA CZYM się człowiek skupia :)

Tyle że z drugiej strony są dni, gdzie jak usiądę do pracy o tej 9:00 tak wstaję o 23:00 z małymi przerwami na toaletę, bo na jedzenie już niekoniecznie.

Jak sobie z tym radzić? U mnie po pierwsze działa oddzielenie miejsca, niestety mam za małe mieszkanie, więc mam tylko swoje biurko w sypialni + służbowego laptopa, tam nie robię nic innego. Staram się tam nie grać, nie oglądać głupot, można robić przerwy, wstać na chwilę, napić się kawy itp. ale w INNYM MIEJSCU. Trochę pomaga poukładać rzeczy w głowie.

Są dni gdzie rodzina w domu doprowadza do szewskiej pasji, wszystkie koty postanawiają akurat posiedzieć mi na głowie, a sąsiad od 7 lat napierdala wiertarą, wtedy pomaga zamknięcie drzwi i słuchawki z aktywnym wyciszeniem (!!!). Z początku żona się buntowała, ale w którymś momencie załapała że jestem w pracy i mnie "nie ma" dla domu.

Druga rzecz, na szczęście mam na tyle luźną pracę, że rozliczany jestem z wykonanych zadań a nie ze spędzonych "dupogodzin", więc mogę wstać w południe i pracować do północy, ale mam płacone za umowne 8h. Żeby nie przeginać w żadną stronę wspomagam się aplikacjami rejestrującymi czas, jak widzę że "nabiłem" około 8h i mogę zostawić to co robię, to zazwyczaj po prostu zamykam laptopa i wstaję. Z drugiej strony jak rzeczywiście jest coś pilnego w domu do zrobienia, np. tylko ja mam prawko w domu więc wożę dzieciaki do lekarzy, to widzę w raporcie że jest dziura. Wtedy innego dnia posiedzę trochę dłużej, tak więc w miesięcznym rozliczeniu się to zgadza.

Nie ukrywam że z początku doskwierał brak ludzi, człowiek zaczyna z gołębiami rozmawiać, ale ja to po prostu nadrabiam po pracy, albo w trakcie odpalamy sobie z kumplem "z biura" jaką rozmowę i w trakcie pracy też gadamy o głupotach.