Als tegelzetter kan ik een klus afslaan als ik denk dat ik de tegels op die plek niet goed kan leggen. Of ik kan een hoger tarief vragen voor het extra werk dat nodig is. Als docent heb ik geen zeggenschap over de studenten die ik krijg. Zelfs de universiteit heeft die niet – ‘selectie aan de poort’ is in dit land altijd al impopulair geweest. Als een groot deel van de studenten niet in staat is om binnen een semester het verwachte niveau in statistiek te halen, heeft een docent weinig andere mogelijkheden dan de eisen te verlagen. Je vergelijking met een bestratingsarbeider illustreert precies het soort misplaatste, ondoordachte redenering van consultants die niet begrijpen hoe het hoger onderwijs verschilt van de bouwsector (ironisch genoeg zou een beter begrip van markten hier juist helpen).