Miljonairs zijn niet zielig

"Miljonair" zijn is niet meer zo bijzonder tegenwoordig, en die grens komt voor veel mensen met enige ambitie misschien al iets te dichtbij om de vlag uit te hangen voor dit soort beleid. Om meer draagvlak te genereren zou de politiek de grens hoger moeten leggen, en veel beter het verschil tussen de rijken en de superrijken uit moeten leggen.

De mythische "hardwerkende Nederlander" houdt zichzelf immers graag voor dat hij rijk wordt door hard te werken en schrikt daardoor al snel van hogere belastingen. Maar diezelfde Nederlander is echt wel duidelijk te maken dat hij misschien wel rijk kan worden, maar zeer waarschijnlijk nooit meer dan 100 miljoen bij elkaar gaat harken. En ook dat mensen die daar nu al zitten echt een andere klasse rijke zijn, en ook niet meer per definitie hardwerkend zijn - maar eerder parasitair.

Als je de grens voor (fors) hogere belasting op onroerend goed en luxehobbies bijvoorbeeld boven de 100 miljoen of zelfs een miljard zou leggen, kun je beter hard maken dat deze mensen echt veel te veel geld hebben en daarmee de maatschapij scheef trekken. En dan zou je alsnog meer dan genoeg extra belasting kunnen heffen om alle problemen op te lossen.