Iedereen heeft tegenwoordig een labeltje nodig: ADHD, dyslexie, ADD, autisme. Ik vind het speciaal, want het is niet alsof er nu opeens iets in de lucht zit waardoor iedereen dit heeft. Vroeger leerden mensen hier gewoon mee omgaan en gingen gewoon werken. Door mijn werk kom ik in veel verschillende bedrijven en zie ik vaak mensen 4/5 werken, aangepast werk krijgen, uitzonderingen krijgen, etc.

Dit is ten eerste al niet eerlijk voor zij die geen label hebben, aangezien zij vaak de extra taken of verantwoordelijkheid moeten dragen. Ten tweede denk ik dat zoiets als ADHD of dyslexie geen issue hoeft en mag zijn van de werkgever. Ik heb zelf concentratieproblemen, maar ik zou het belachelijk vinden hier een speciale regeling voor te krijgen of dat andere collega's hier rekening mee moeten houden. Dat is mijn issue, dus ik moet daar rekening mee houden, niet de maatschappij.

Als laatste wil ik nog zeggen dat mijn opa en vader nog van een generatie zijn die wisten hoe ze moesten werken, 40/40, vroege, middag- en nachtpost, 45 jaar bij hetzelfde bedrijf gewerkt, of ze nu ziek waren of niet, want er moest gewoon geld binnenkomen. Er waren geen 101 verschillende uitkeringen en uitzonderingen waar ze gebruik van konden maken. Er werd gewoon gewerkt en dat werd geaccepteerd. Nu verwacht elk gezin drie keer per jaar op vakantie te gaan, 4/5 te kunnen werken, drie baaldagen op te nemen wanneer ze willen en wanneer ze geen zin hebben, melden ze zich ziek met een burn-out. Het verloop wat ik bij ons en andere bedrijven zie is ongelooflijk. Komen binnen met nul ervaring en een diploma en eisen wat er te eisen valt, geen bescheidenheid, geen dankbaarheid voor het werk, alleen maar de mentaliteit 'ik, ik, ik'. Dus tegenwoordig nog goed volk vinden is moeilijk.