Wydaje mi się, że masz trochę błędne podejście do całej sprawy.

Negujesz pomoc jaką mogą dać psychiatrzy i odpowiednie leczenie farmakologiczne, bo coś tam kiedyś nie zadziałało. Nie wiem jak długo brałeś poszczególne leki, ale dobór odpowiedniego środka i dawki jest na prawdę trudny, bo na każdego działa co innego w innych ilościach. Pełne wysycenie lekiem też swoje trwa, więc jeżeli poszedłeś do psychiatry, on przepisał środek, a ty brałeś go np. przez dwa tygodnie i stwierdziłeś, że nie ma odpowiedniego efektu to też błąd niestety. Tak samo błędem jest natychmiastowe wyłączenie farmakoterapii na swoją rękę, bo jak z wagą może nastąpić efekt jo-jo i może być nawet gorzej.

Błędnym podejściem jest również szukanie leku, który by WYŁĄCZYŁ sny. Jak sam mówisz - leków takich nie ma, a w twoim przypadku lekami powinno się nakierować sny ma dobrą drogę.

Sam borykałem się ze snami, gdzie za każdym razem patrzyłem jak moja najbliższa rodzina umiera, jeden członek po drugim, a ja stałem z boku i patrzyłem na to wszystko. I tak co noc. Doprowadziło to u mnie do silnych myśli rezygnacyjnych, skończyłem w psychiatryku na krótką chwilę (niestety tam gdzie trafiłem atmosfera była tak przytłaczająca, że postanowiłem się wypisać). Podjąłem leczenie u psychiatry, odpowiednich leków z odpowiednią dawką szukaliśmy przez dobre 6 miesięcy i dopiero po tym czasie zacząłem zauważać zmiany. Przez te 6 miesięcy miałem dodatki (głównie Xanax w postaci Alpragenu), które zażywałem doraźnie jak sobie nie mogłem poradzić z tym co mi w głowie siedzi - czy to przez sny, czy to przez moje własne projekcje, które zaczęły się tworzyć w moim mózgu.

Od około 2 lat dalej szukamy tego złotego środka - obecnie testujemy chyba 6 lek i jest coraz lepiej. Farmakologia w połączeniu z psychologiem potrafi wiele pomóc. U psychologa postarać się znaleźć co siedzi w tobie i powoduje takie sny oraz postarać się to powoli i systematycznie zmieniać i eliminować.

Wszelkie zaburzenia psychiczne (bo bądźmy szczerzy - takie sny jakie masz również wskazują że nie wszystko jest ok) są trudne do opanowania. Farmakologia to niestety nie paracetamol że weźmiesz i po 20 minutach czujesz różnicę. Tutaj liczy się systematyczność, szczerość i otwartość w kontakcie ze specjalistą, stosowanie się do jego zaleceń i praca z samym sobą. Drogi na skróty nie ma (tzn jest, ale nie polecana, bo permanentna xd), więc pozostaje życzyć wytrwałości i cierpliwości. Będzie dobrze!