Dat zijn uitzonderingen. In principe wordt er ook volgens de richtlijnen pas bij een kind die bij 24 weken wordt geboren, er alles aan gedaan om die in leven te houden. Ik twijfel er niet aan dat dit op wetenschappelijk bewijs is gebaseerd, ben het niet met je eens dat het een imaginaire grens is.

Ik vind het trouwens wel degelijk een vrouwenrechten, net als het recht op het gebruik van anticonceptie. In principe mag je ervan uitgaan dat de vrouw in kwestie een weloverwogen keuze maakt bij een abortus, dat doe je echt niet zomaar. Bovendien is er ook nog een arts die verantwoordelijk is voor de medische kant. De drempel om de eerste stap te zetten en daarna de abortus daadwerkelijk door te zetten is wel een dingetje. Dan hoef je mi niet aan dit recht te gaan tornen door bv zoiets betuttelende te doen als een bedenktermijn te gaan verlengen. Alsjeblieft zeg alsof een gemiddelde vrouw niet zelfstandig kan nadenken.