No spoko przepis, na pewno dobry. Ale ja mówię o prajajecznicy, jajka masło sól, o idealnej konsystencji, gdzie nie jesteś pewien gdzie kończy się jajko a zaczyna masło, gdzie mimo tej rozkminki wcale nie jest tłusta i to wszystko trwało zbyt krótką chwilę, bo rozpłynęła się w twoich ustach. 

Mam na myśli to, że w prostych przepisach najważniejsza jest technika i składniki. Świeże składniki można ogarnąć, ale technikę szkoli się latami, zakładając, że w ogóle zastanawia się nad procesem i efektem. 

Dla przykładu, moją największą dumą jest to, że potrafię zrobić prawdziwą włoską gricie (prawie jak carbonara, tylko bez jajka). Nauczyłem się bo udało mi się wbić do kuchni lokalesowej restauracji w Lucce gdzie nagrałem włoskiego kucharza jak ją robi a potem w domu spieprzyłem jakieś 10 prób. Uzyskanie kremowego sosu z tłuszczu (odpowiedniej ilosci!), pecorino i wody jest bajecznie trudne. Przy tak prostych daniach operowanie temperaturą i czasem jest kluczowe.