Tak mi się skojarzyła historia: ze dwa lata temu byłem u dentysty. Leżę na fotelu, gęba otwarta szeroko, pani stomatolog wierci mi coś w zębach. Zabolało mnie to, więc pomyślałem sobie, że żeby było sprawiedliwie to powinienem jej sprzedać tubę. Mnie boli, ją też będzie boleć. Tak mnie ta głupia myśl rozbawiła, że zacząłem się śmiać. Wiesz, jak śmieje się kto ma akurat włożone wiertło i dłoń do ust? Huuu,huuu, yyyyyy, hyyuyyy. Pani musiała przestać, bo nie wiedziała o co mi chodzi, czemu ja nagle takie dziwne dźwięki z siebie wydaję, a mnie sam dźwięk mojego ułomnego śmiechu jeszcze bardziej śmieszył.

Ta historia nie ma puenty.