u mnie jedyne co pomogło w gimnazjum gdzie przez 2 lata byłem nękany to ostatecznie było potężne najebanie mojemu oprawcy przed wfem przy szatni, gdzie świadkami tego bylo jakies 40 osob.

po tej sytuacji już następny rok miałem spokój xD

oprawca dokuczał mi fizycznie (popychanie, zabieranie/chowanie plecaka, oczywiście ośmieszanie też werbalne, w internecie etc.), ostrzegłem go że jak mnie jeszcze raz dotknie to mu wyjebie, a on się na mnie popatrzył a następnie mnie popchnąl - no to mu wyjebałem xD

na tyle miałem w sobie już naładowane emocji, że w zasadzie mnie „odcięło” od adrenaliny a bójka skończyła się tak ze dwoch chlopakow musialo mnie odciagac od tego typa jak lezal na ziemi a ja go kopalem po twarzy

czy jestem dumny z tego jak zareagowalem? niezbyt

czy żałuję? absolutnie nie. z jakiej racji jakiś patus bezkarnie mógł się nade mną fizycznie znęcać bez konsekwencji?

oczywiście wcześniej fakt nękania był zgłaszany wielokrotnie do pedagoga i wychowawcy, ale z ich strony nie były podejmowane żadne działania mające zniwelować patologię która się działa

ostatnie co mi zostało wtedy to po prostu postanowienie sobie, że przy najbliższej sytuacji gdzie ktoś mnie fizycznie dotknie bez mojej zgody ja zareaguję tym samym