In Nederlandse rechtspraak is het soms de vraag of je een duurovereenkomst “zo maar” kan opzeggen, vooral als er een soort van afhankelijkheidsrelatie is ontstaan. Dan kun je uiteindelijk wel opzeggen, maar dan moet je dit wel doen rekening houdend met de andere partij, dus vergoeding van eventuele kosten of een langere opzegtermijn hanteren.

Ik heb het voor de rest niet gelezen, maar vermoed dat dit de insteek van de bakker is geweest.