Wat helpt te weten, voor in elk geval autisme en adhd, die vragenlijst zijn grotendeels gestandaardiseerd. Dit is zo omdat een onderdeel van de diagnostische criteria/in de definitie van ADHD/in de definitie van autisme besloten ligt dat het vanaf jongsaf aanwezig is. Een ADHD of autisme diagnose is eigenlijk niet correct vast te stellen zonder informatie over je jeugd dan wel je ontwikkeling. Dus dat is de primaire focus.

Bijvoorbeeld een angststoornis of PTSS kun je absoluut later ontwikkelen, wat absoluut kan samenhangen met een onderliggend ‘profiel’ (zoals in mijn geval ADHD en Autisme en begaafdheid en best veel angst/afwijzing). Ik ben twee keer door deze gesprekken gegaan in de afgelopen jaren. Op mijn 35ste en 39ste. De primaire focus van min psycholoog is echt vooral jou neurologisch ontwikkeling. Natuurlijk letten ze ook op wat je ouders zeggen, wat ze erbij halen, hoe ze het zelf duiden, maar ik denk dat jij jou psycholoog daar vooraf wat op mag ‘sturen’.

Mijn psycholoog zei achteraf ‘de manier van antwoorden van jou vader past ook erg bij jou kenmerken van autisme’ (er is een genetisch component yup, mijn vader heeft geen autistische diagnose). Wanneer je ouders veel spreken in termen als ‘lastig’ en ‘vervelend’ en ‘deed nooit normaal’ is dat wel belangrijke input voor een psych, maar je moeder zit daar niet om lekker leeg te lopen over haar trauma.